Spontaniteit. Wat is dat?

Ik heb er al eerder over geschreven. Ze hebben het hier uitgevonden. Rules en Regulations. Iets spontaans doen kennen ze niet.
Op Waiheke Island leek het me een leuk idee om in een cafeetje de rugbywedstrijd Nieuw Zeeland - Engeland te kijken. No way. Je moest reserveren en het was uiteraard al vol.
Ook hier in de plaatselijke bioscoop zenden ze wedstrijden van de All Blacks uit. Wel reserveren!
Vandaag is het Halloween.
Daarvoor is een aparte Facebook groep (eerst aanmelden) en moet ieder huis dat wil meedoen zich registreren met plaats en tijd!
Als je bij de Bieb wilt langsgaan met je je apart aanmelden.. 
Tjongejonge...

Gelukkig heeft Mees het allemaal niet door en gaat ie als Weerwolf gewoon langs de deuren: "Trick or Treating"

Waiheke Island

We zijn weer "thuis". We hebben 4 heerlijke dagen gehad. Vanuit onze "bach" konden we de skyline van Auckland in de verte zien.
Sam was vrijdag de hele dag jarig. Dus die is aardig in het zonnetje gezet.
Het weer was die dag best onstuimig. Een open haardje is dan wel heel erg aangenaam. En Mees is natuurlijk opperscouter dus die krijgt 'm wel aan.

Op zaterdagmiddag hebben we geziplined. Dat was echt super. Mees was wat aan de lichte kant en moest telkens met een stok naar binnen worden gehengeld. Hilarisch....

We zijn aan het ziplinen verslaafd geraakt. Ik vrees dat we er eentje vanuit onze slaapkamer zullen moeten maken. Toevallig reden we 's middags ook nog langs de Grote Prijs van Waiheke. Dat hebben we ook mooi nog van dichtbij gezien.

Zondag hebben we gewandeld. Naar het oostelijkste puntje van het eiland (Stony Batter). Vanaf daar kun je Coromendal zien liggen. Als je daar in de buurt bent moet je lunchen en wijn drinken bij Man O' War. Hier komt de hele jetset van Auckland samen. Pfff, wat is het daar mooi. 

Vandaag (hier Labourday) hebben we alweer afscheid moeten nemen van dit prachtige eiland. Maar niet nadat we nog een aardige bushwalk hadden gemaakt.

18 lentes jong

Vandaag is het zover. Een kindje minder en een volwassene erbij. Sam the man is vandaag gewoon 18 jaar geworden.
We vieren het met zelf gemaakte brownies, bijzondere cadeaus en drank (als de 5 in de klok zit). 
Zo dadelijk vertrekken we naar een idyllisch eiland (Waiheke Island). 

Gefeliciteerd gozer!

Rainbows end

Vanuit het niets, vanochtend op weg naar school. Waar staat die pot met goud?

Ginger beer

Op dit moment is er in het Medical Centre geen enkele kiwi dokter werkzaam. Best gek eigenlijk. De artsen die er nu werken komen uit de UK, Nederland (T dus) en een eentje uit Frankrijk. 
Deze laatste (Nicolas) woont bij ons om de hoek en nodigde ons afgelopen zaterdag uit om te komen borrelen/eten.  Leuk... Ik had wel zin in een rode wijn, een baguette en wat escargots.
Nicolas (Nic) en Emmanuelle (Emma) hebben 5 kinderen (je hebt altijd baas boven baas) en ook al heel wat van de wereld gezien (aantal jaren op de Réunion eilanden en Tahiti).
Het was een hele gezellige avond met (tafel)voetbal, bordspelletjes, ukulele en zang.
We aten kip met rijst en appeltaart. Niet heel Frans. En ook de wijn konden we wel vergeten. Nic en Emma drinken geen alcohol. Zouden het wel Fransen zijn? :-)
Dus toen maar aan de ginger beer (0.0%). Ook lekker.

Haere mai

Ik schreef er van de week al over .......... Tuia 250.
We zitten er nu midden in. Ik had van de week op school al een voorproefje gezien en vandaag was de big day.
De ceremonie die vanaf het strand richting het normaliter voor blanken verboden Māori gebied was bijzonder. Een optocht met krijgers en het gewone volk er achteraan. Het heeft wel iets primitiefs. 
In de baai lagen geen 10-tallen boten. Als het er 5 waren dan waren het er veel. En er waren ook geen duizenden mensen op de been. Maar voor hier was het een hele happening. Het gebeurt ook maar één keer in de 250 jaar.

Een replica van de HMS Endeavour in de verte

Het is een beetje jammer dat de rest van de ceremonie in het Māori wordt gesproken. We verstaan er geen bal van. Ik kon alleen "haere mai" verstaan. En als je de taal niet verstaat duurt het allemaal wel een beetje lang. Net als de hāngi die zou worden geserveerd. Ook dat duurde allemaal net ff te lang.
Maar goed, het was prachtig weer, we lagen een beetje te doezelen in het gras met uitzicht over zee op terrein waar je normaal gesproken niet mag komen. Dit nemen ze ons mooi niet meer af.

Tuia 250

Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en dus ook niet bij stilgestaan. Maar sinds we hier zijn ontkomen we er niet aan... Het is dit jaar exact 250 geleden dat James Cook met zijn bemanning aanmeerde en "normale" betrekkingen met de Māori aanging. 
 

Dit wordt met verschillende evenementen door heel Nieuw Zeeland gevierd en deze week is Whitianga aan de beurt. 
Op school is er morgen een Kapahaka Festival "Te Rangatahi o te Kauae Cultural Festival".
Vrijdag a.s. meert er een zgn. Flotilla aan waar tevens een replica van het schip waar James Cook mee voer te bezichtigen is.
Met uiteraard de nodige Māori gewoonten waar onder een Te Pōwhiri en een Hāngi.
Ben je er nog?
Het is allemaal in het Māori. Lekker dan. Ik ben benieuwd.

A fish called Wanda

Mees en Ramon hadden al eerder gevist. Een week of 2 geleden op de kade in Whangamata. Aantal keer beet: 0. Die ellendige zeehond zou de hele zee hebben leeggegeten. Ik geloof er niets van. 
Van de week was het uitermate mooi visweer dus hebben we een hengel aangeschaft. Hier op de Wharf ging het al beter ware het niet dat een rog er met onze lijn, haak en bait vandoor ging. Aantal keer beet: 2
Dus gisteren nieuw vistuig aangeschaft en het resultaat: 4 visjes (of toch vissen) op het droge!

Voor het echte werk moet je de zee op. Er zijn dagtrips dan wordt er voornamelijk op Kingfish gevist. Die zijn echt heel groot en sterk!
Mij leek een halve dag vooralsnog wel ff genoeg en de "snapper" waar dan op gevist wordt zijn wat kleiner en ook erg lekker.
Vanochtend (zondag!) was het zover. Om 7:30u kozen we het ruime sop.
We hebben een paar heerlijke uurtjes op het water doorgebracht. En wel 15 vissen (vnml. snappers) verzameld. Die gaan de pan in. We hebben genoten. Met recht een topdag! 
 

Messi 2.0

Onze Messi (van 9 jaar) houdt niet van voetbal. Wel van zwemmen, scouting en tennis. Daar moet ie nog heel even geduld voor hebben. Dan gaat dat beginnen.
De andere 2 boys zijn wel met sporten begonnen. Op het Sportpark hier aan begin van het dorp is het 7x7 familie voetbalgebeuren losgebarsten. Gras zag ik niet. Wel veel hooi. Vorige week donderdag was de eerste clash.
Sam zit in een team dat de mooie naam "Obi 1 Kenobi Nil".

Raatje doet nog een beetje voor spek en bonen mee. Hij is tenslotte nog net geen 14. Maar zoals jullie wellicht weten kan ie wel een aardig balletje ballen dus op school en ook nu is er vooral ontzag. 
Er is in dit 7 tegen 7 spel een rare regel. De keeper mag z'n cirkel niet uit en de speler er onder geen voorwaarde in. Dus ook niet als je hebt gescoord en het nut van een corner is ook ver te zoeken. Dat was voor onze boys ff wennen.
Ook was het wennen dat de meeste spelers niet alleen naast het veld maar ook in het veld gewoon een biertje nuttigen. Dat geldt ook voor de scheids.

Whangamata

Ik heb er de laatste paar dagen behoorlijk wat kilometers opzitten. BP lacht zich gek.
Zaterdag was daar eerst Courtney. Die hebben we van het vliegveld in Auckland gevist en vanaf maandag hadden de 2 jongsten een 3-daags surfkamp in Whangamata. Daar is het nog wat beter surfen dan hier. Je moet er alleen wel 81km voor afleggen. En weer terug. En dan 3x. En oh ja, ook onze gast moest op een gegeven moment weer terug. Retourtje Auckland is 5 uurtjes.
Maar ik doe het graag. Heb die heerlijke Nissan Elgrand die ons overal brengt.

Met onze gast was het bijzonder. Het is erg leuk om datgene wat ons hier bezighoudt te delen met anderen. We hebben daarnaast oude herinneringen opgehaald, een mooie wandeling gemaakt en de meiden zijn lekker gaan badderen in de Lost Spring. En de nagels zijn gedaan.
Ook hebben de All Blacks opnieuw zien winnen. Dit keer ging Namibië eraan. 
Als je de (laatste) try van TJ Perenara nog niet hebt gezien moet je hier even klikken.
Het diner wat in de pub werd geserveerd was wat minder. Ik heb in geen tijden zo ranzig gegeten. En dat gold voor ons allemaal.

Good to have you Courtney!

Visite

Een bezoekje naar of uit Otautau stond in de TOP100 MUST DO THINGS.
Zaterdagochtend was het zover. Een vriendinnetje van Marit komt een paar dagen logeren. Zo gaaf om Courtney na 4 jaar weer te zien. 

 

Vrij-mi-bo

Je merkt er hier niet veel van. Maar de All Blacks staan er op het WK Rugby in Japan goed voor. Ook de 2e wedstrijd werd gewonnen. Met maar liefst 63-0. Het gaat nergens over. Om de sterren te zien vlammen moet je of een Spark abonnement aanschaffen van 90 dollar, of een uurtje wachten (de wedstrijd wordt op TVNZ1 met een uur vertraging uitgezonden) of je moet de kroeg in.
Ik opteer voor het laatste. Ik zat er woensdagavond/n8 met Sam (met vervalste id) en de Snoes.

Hoogtepunt van de avond: de broers Barret. Alle 3 in de basis en alle 3 een try gescoord

Als het WK voetbal is kleurt Nederland oranje en worden mensen gek.
Hier niet. Er zit hier een verdwaalde alcoholist in de kroeg en als ze scoren juichen ze niet eens. Tja, ieder z'n ding.

We hebben verder niet te klagen. 's Ochtends is het hier overwegend zonnig en in de loop van de middag komt er bewolking en gaat het regenen. Behalve vandaag. Wel zo fijn met de vrijdagmiddagborrel.

Alleen de bitterballen ontbreken