4 seasons in one day

Je hoort mij niet klagen. De korte broek is aangetrokken en de jas is dan weer uit en dan weer aan. Want blijft het oppassen geblazen. Het kan vrij snel omslaan en als de zon 's avonds verdwijnt (rond uurtje of 6) wordt het gauw frisser.

Klimgeit

Wij hadden gisteren in Aotearoa (het Māori voor Nieuw Zeeland) 4 seasons in one day. Crowded House heeft daar een mooi liedje over gemaakt.

15 op de 16e

Afgelopen maandag waren T en ik 15 jaar getrouwd. Hiep hiep hoera!
Zij die op Instagram zitten wisten het nog eerder dan wij. Want onze dochter is vergroeid met Insta en post de hele dag door. Dat hoort bij een meid van 15 jaar.
Wij hebben onze trouwdag met de kids gevierd bij de plaatselijke Indiër. Ons favoriete eten. 

Kleintje pils (Kingfisher)

Op de 16e zelf zijn T en ik gaan hardlopen langs het strand en hebben Cooks Beach per fiets verkend.

Op maandagochtend is het nog niet zo druk op het strand.

 Wat een schattig helmpje

Nippon

Ik heb niet zo veel met Japan. Althans ik had er niet zo veel mee.
Maar nu de kids Japans op school krijgen, het wereldkampioenschap rugby a.s. vrijdag in Japan begint en we een Japanse auto hebben ontkom ik er niet aan.
Want wat wil het geval. Het dashboard en de ingebouwde dvd-speler zijn in het Japans. Ik meteen googelen. Want daar is toch wel wat aan te doen, d8 ik. Helaas. Andrew is me voor en heeft slecht nieuws:

•  het dashboard is wat het is
•  aan de uit het plafond komende dvd speler heb je niets
•  ik heb geen idee of er normaal of super in moet
•  je weet wel altijd hoe laat het in Japan is. Dat dan weer wel

Maar niet onbelangrijk:

 

als een kind zo blij

Het de Mirandabad

Ik weet het nog goed. We gingen toen ik klein was wel eens zwemmen in Amsterdam. In het "de Mirandabad". Ik genoot vooral van het golfslagbad.
Ook hier heb je een Mirandabad. In Miranda. Maar dit hier zijn hotpools. Dus je dobbert een beetje in water van 40 graden tot je half- of hardgekookt bent.
Moe word je er niet.

Middagje lekker bubbelen

Ook in deze pool gelden uiteraard regels. Een daarvan is dat je niet met je hoofd onder water moet/mag.
Dus.

Mercury Bay Medical Centre

Mijn (Tanja) eerste werkweek zit erop. Tja wat zal ik ervan zeggen...
De eerste dag werd ik ingewerkt en heb ik 's middags een aantal patiënten gezien. De tweede en derde dag lagen de computers en het internet eruit! Telefoonlijnen lagen plat. Best een uitdaging als je net ergens begint ;-)

Wat betreft de werkzaamheden is het weer erg wennen. Ik schrijf briefjes voor kortdurend ziekteverlof, langerdurend ziekteverlof, arbeidsongeschiktheid, zorgverlof en nog veel meer. Je kunt het niet bedenken waar ze hier allemaal briefjes voor schrijven.  

Vanwege het tekort aan dokters duurt het ongeveer 3 weken voordat patiënten  een afspraak kunnen maken bij de huisarts. Als ze komen is de oorspronkelijke kwaal al vaak weer over maar ze hebben een heel lijstje mee; ze zijn blij dat ze eindelijk een dokter zien.
Ieder bezoek aan de huisarts kost ongeveer 25 euro. Ik vind het lastig om te zeggen dat patiënten 1 klacht mogen bespreken en voor de overige vragen een andere afspraak moeten maken...

Dat laatste ligt overigens vooral aan mezelf. Mensen zijn het hier gewend om voor de dokter te moeten betalen en zijn erg vriendelijk en begripvol. Ze vinden het totaal niet vervelend dat ze hun eigen dokter niet zien. Ze zijn juist erg blij en dankbaar dat ik als huisarts in hun dorp kom werken ;-)

Van de week mag ik weer ...

De dokter gaat via de artiesteningang

Cathedral Cove

Ons sociale leven is (nog) niet zoals het in Heemskerk is/was.

Daar hebben de kinderen doordeweeks huiswerk en rond etenstijd sporten ze voornamelijk. In het weekend vliegen ze alle kanten op.
Hier in Coromendal zijn we nog een beetje op ons zelf aangewezen. We ontbijten met z'n allen en ook iedereen is er met het avondeten.
Sporten in teamverband begint pas over een aantal weken, huiswerk kennen ze niet en afspreken met klasgenootjes zit er nog niet in. Ze wonen ook niet echt om de hoek.Behalve Marit. Die trekt er wel (al) op uit en spreekt met Jan en Alleman af.

We hebben vandaag (op zaterdagmiddag, in Heemskerk ondenkbaar!) opnieuw een prachtige wandeling gemaakt. Dit keer naar Cathedral Cove. Maar pas wel na een ochtendduik in ons heerlijke verwarmde zwembad.

 

 

Back in business (Spark.co.nz)

Het heeft even geduurd. Maar na 36 uur! is het internet via Spark in Whitianga weer beschikbaar.
Ik had mazzel. Via Vodafone kon ik nog wel de wereld in de gaten houden.
Door de grote hoeveelheid regen was er een kabel geraakt of misschien wel weggespoeld. De informatievoorziening liet een beetje te wensen over. Maar ja, hoe informeer je mensen dat het internet eruit ligt?

Altijd handig, het plaatselijke Kennemertje

De kids ook weer blij... 
Want 36 uur zonder Snapchat, Insta en Fortnight is wel een dingetje.

Mees was vandaag nog een dagje vrij. Een aantal docenten kon eenvoudig weg niet naar Whitianga komen.

Geen doorkomen aan

Ik heb met Mees de ferry genomen (van 30 seconden) naar de andere kant van de baai en we zijn naar Shakespeare Cliff gewandeld. Het is daar erg mooi. Kijk zelf maar.

ff zitten

Daar moeten we naar toe

De andere kids hebben de draad op school weer opgepakt. Ramon kan nu scones maken, de andere twee koffie zetten :-)