Een beetje hypocriet is het wel

Drugs en drank zijn hier een groot probleem. In de praktijk heeft T er veel mee te maken, veel meer dan in Beverwijk en ook op school is het echt een probleem. Er wordt thuis veel wiet verbouwd. Ramon zit regelmatig naast een 13 jarige drugsdealer in de klas :-)
Vanochtend brak mijn klomp. En die van Sam en Marit. In de presentatie die ze hielden over Nederland en Amsterdam kwamen uiteraard hasj en de rosse buurt voor. Nu moeten ze dezelfde presentatie morgen nog een keertje geven (aan 13 jarigen) maar die 2 onderdelen moeten wel uit de presentatie.
Want dat kan echt niet. We praten gewoon niet over het probleem. Dan is het er ook niet. Wat een hypocriete bende.  
Iets van een hele andere orde en wat ik wel weer heel gaaf vind zijn de custommade kentekenplaten. Ik zou de onze BlackBig (net als de familieapp) noemen.

Met de groeten van Dmitri Kotelevski

Santa is coming

We zijn weer met z'n 6'n, we zijn weer compleet. Raatje heeft een superkamp achter de rug. Prachtig weer, lekker surfen, hiken, schieten en in groepjes  kokkerellen. Eén avond hadden ze asperges (uit blik) en één avond harde (ongekookte) noodles.
De informatievoorziening vanuit school vooraf, tijdens en achteraf was ruk dus we moeten 't doen met zijn verhalen. Foto's ontbreken. 

We maken ons op voor de laatste paar dagen van het schooljaar. Dan is er vanaf 12 december de shutdown. Met vervolgens maar 7 weken vakantie. Tot die tijd zwemt Mees op dinsdagavond en is hij op donderdag bij de Seascouts. Daar doen ze toch weer net andere dingen dan in Nederland. Zo lagen ze vorige week in het zwembad van de eigenaar van de Dive-School en lopen ze zaterdag mee in de Santa Claus parade.
Voor Marit en Sam is dit de laatste week met de Internationals. Morgen nog een Surf Life Saving (ik vermoed een soort Baywatch) en is het de bedoeling dat ze een presentatie over Nederland in elkaar flansen. Op vrijdag is er de farewell BBQ bij het zwembad hetgeen niet echt farewell is want het gros is er in februari 2020 nog steeds.

En T en ik? Wij genieten. We hebben een surfplank en 2 kajaks op de kop weten te tikken. Dus als je ons zoekt. 
Daarnaast hebben wij het Happy Hour feestje op vrijdagmiddag bij onze buren ontdekt. Dit zijn de thermobaden van The Lost Spring. Je waant je daar echt op een tropisch eiland.

Secret Santa maar dan op 5 december

De Zwarte Pieten discussie is hier ver te zoeken. Sterker nog. Ze hebben er nog nooit van gehoord. Lekker rustig.
Alles draait hier om X-mas en dan vooral 1e Kerstdag. Dan is echt alles gesloten en is het familytime. Wij krijgen ook familie over de vloer. Oma Corrie komt ons bezoeken. Hoe gaaf is dat!
Maar voordat het zo is doen wij wel mooi aan die man met die baard. Mees "gelooft" sinds dit jaar niet meer dus we hebben lootjes getrokken. Ik ga hier natuurlijk niet neerzetten wie ik heb maar geloof me, het wordt een hell of a surprise en top rijm. Als ie nu niet meer mooi wordt weet ik het ook niet meer. Ik heb alle tijd van de wereld :-)

Ik heb nog een paar mooie foto's geschoten van de laatste paar dagen. In een notendop:
- de eerste pot pindakaas van 1 kg
- de eerste BBQ van deze zomer
- T de eerste keer de zee in om te boogieboarden
- de eerste keer van de zipline in Coromendal
- S + M op de eerste bananaboat trip
- R de eerste keer in het plaatselijke Suffertje
- M de eerste keer op blote voeten uit school
- S heeft (voor de 1e keer) gekookt voor een celebrity (de Pia Dijkstra van NZ)
- de eerste (en hopelijk laatste) keer dat ze me verwarren met Carl

(D)Raatloos

We zijn een beetje ontwricht. Raatje is vanochtend op kamp gegaan. Hij zal met z'n klasgenoten de komende paar dagen de omgeving van Waikawau onveilig maken. Niet dat daar veel te verstieren is. Het is allemaal vrij basic maar het ziet er wel heel gaaf uit.

No cooking facilities
There are no cooking facilities provided at this campsite. Bring your own gas-operated equipment.
Rubbish and recycling
This campground is Pack In Pack Out. There are no rubbish or recycling facilities except for composting for food waste only.

Ik ben benieuwd hoe 't 'm zal afgaan. 5 dagen geen stroom (geen mobieltje, geen internet).
Bij ons hangt de vlag uit. Heerlijk rustig zonder die gozer...

Zijn vriendinnetje gaat ook mee. Ik ken haar (nog) niet maar ze heeft een prachtige naam. Luister zelf maar.

 

Whangapoua

De (werk) week zit er op. Sam en Marit (en ik ook een beetje) hebben hun Engels én Duits kunnen ophalen. Alle internationals komen nml. uit ons buurland. Ik vind het best stoer van hen. Ze zitten allemaal nog op de middelbare school en gaan zonder familie letterlijk en figuurlijk een tijdje naar de andere kant van de wereld. De meeste een half - maar sommige een heel jaar. Het is wel een apart clubje; De schoolprestaties in Duitsland moeten het wel toelaten (het zijn allemaal gymnasten) en Geld spielt keine Rolle. Toch wel weer bijzonder om deze pubers een beetje te leren kennen.

Een Duitse invasie bij Matarangi beach + drei Käseköpfe

Gisteren was T ook vrij en hebben we met de pubers New Chums Beach (in Whangapoua) bezocht. Dat stond al langer op ons lijstje en geldt als een van de mooiste stranden van de wereld (als je de Lonely Planet mag geloven). Kijk er oordeel zelf.

Ook wel bijzonder: we hebben onze eigen mosselen uit het water/ van de rotsen geplukt.

Over het weer hebben we niet te klagen. De zon schijnt behoorlijk en is heel venijnig. Mees moet een hoedje op als hij gaat buiten spelen. Ik heb ook een hat aangeschaft. Ramon z'n haar is witter dan wit.

Mooi grijs is niet lelijk

Kuaotunu

Veel van de plaatsen hier hebben een niet uit te spreken Māori naam.
Kuaotunu is er zo een van. Het is een idyllisch plaatsje wat hier zo'n 20 minuten vandaan ligt. Er wonen een paar collega's van T en ook verschillende klasgenootjes komen er vandaan. Zij bedwingen de windy roads iedere dag met de schoolbus.

 
Afgelopen zaterdag zijn we bij José en Waling op visite geweest. En hond Charlie. In Kuaotunu. Zij zijn de eerste Nederlanders die we hier hebben ontmoet. Onder het genot van warme appeltaart en gerookte zalm hebben we ervaringen en eigenaardigheden van de Kiwi's uitgewisseld. Dat kan alleen met kaaskoppen. Het was erg gezellig en vertrouwd. Alsof we hen al jaren kennen.

Charlie is een Storm Sturkenboom 2.0

309 rd

Alle straten hebben hier, net als in Nederland, over het algemeen een naam. Soms een beetje een gekke, zoals de Hannah road of Springbok Avenue maar er is één weg die hier dwars door de Coromendal loopt en die heet de 309 road. Niets meer en niets minder. Iedereen kent deze weg. Hij is bekend en ietwat berucht.
Wij hebben 'm vandaag gereden. Je hebt onderweg een paar leuke stops. De gigantische Kauri bomen van 600 jaar oud, een mooie waterval en Stuart (op blote voeten) met z'n varkens.

Hieronder een impressie als die beestjes worden gevoerd. De auto stinkt nog steeds naar varkens en vis. Dat is wat minder.