De laatste maand van ons verblijf hier is aangebroken :-(
Dit betekent opnieuw afscheid nemen. Je bent niet in Whiti geweest als je niet hebt gegeten in de Mercury Bay Fishing Club.
 |
| So sweet, my lovely wife |
In de laatste 10 maanden zijn we behoorlijk geïntegreerd. Dit land voelt als een warm bad. We zeggen tegen de mensen hier dan ook geen "farewell" maar "goodbye". Dit is niet de laatste keer dat we hier zijn al zal er wel weer een tijdje over heengaan.
De eigenaar van de Lost Spring, onze achterbuurman Allan, heeft een dure hobby. Hij houdt van Go Kart Racing. Hij heeft niet alleen een 10-tal karts op en rond zijn huis staan, hij heeft zelfs een heus circuit in zijn achtertuin.
Op maandagmiddag om een uur of 4 wordt er gekoerst.
Afgelopen maandag waren onze kinderen uitgenodigd. Ze mochten niet alleen een uurtje racen, ook de BBQ ging aan en ik kreeg een biertje.
Ik weet waar we de komende maandagmiddagen te vinden zijn.
Mees Verstappen in de dop
Sinds januari j.l. staan de kampeerspullen van Andrew en Maxine bij ons in de garage. Daar zat ook de "tent van Peter" bij. Nu lockdown voorbij is werd het hoog tijd om die eens terug te brengen naar de rechtmatige eigenaren.
En als je dan toch 2,5 uur moet sturen kun je beter maar meteen wat gaan winkelen, iets van Hamilton zien (al dan niet op de electrische scooter) en dineren met je Amerikaanse vrienden in Cambridge.
Brophys beach. In het uithoekje van de baai. Echt een superplek. Veel mooier krijg je 't niet.
Woensdag is mijn favoriete dag. Toen ik nog bij WoningNet werkte was dat mijn vrije dag en werd de week lekker in tweeën gezaagd. Hier in Nieuw Zeeland is het over het algemeen T d'r vrije dag. Nu de kids weer naar school gaan trekken we er samen op uit. Afgelopen woensdag hebben we gefietst naar Hot Water Beach. Zo dadelijk gaan we wandelen in Tairua. De foto's spreken boekdelen.
Het is trouwens ook de favoriete dag van Ramon. Hij heeft 's ochtends eerst P.E. (Physical Education), zeg maar gymmen, dan Japans (voornamelijk sushi eten) en dan Sports Acadamy (zeg maar gymmen 2.0). And that's it.
Als je maar wel op tijd komt want dat schort er nog wel eens aan :-)
Ik weet niet hoe het met jullie zit maar meestal is het toch een bloemetje als je verjaart.
T kreeg er gisteren eentje van haar vriendinnen uit de club uit Castricum.
Erg lief en heel attent.
T heeft ook een Nieuw Zeelandse collega die vooral kookt en bakt. Behalve gisteren. Toen had ze even geen tijd.
Dus dan maar een flinke zeekreeft als cadeau.
Hij leefde nog toen ze 'm kreeg. Weer eens wat anders zo op je 48e verjaardag.
Bovengenoemde afkorting heeft meerdere betekenissen. In huize Zwart staat deze voor Outdoor Education, een vak dat Marit heeft gekozen. Je hoeft daar niet zo veel te leren en één met de natuur is het motto.
Gisteren is de Snoes met OED op een tramping tocht gegaan. Ze blijft 3 dagen en 2 nachten weg. Lekker rustigggggg.
Het deed me een beetje aan militaire dienst denken. Bepakt en bezakt gaan ze wandelen en overleven. Tentje opzetten, samenwerken, potje kopen en alles opruimen; "leave nothing but footprints". Heel benieuwd hoe het ze vergaat:
- over het algemeen wandelt M niet zoveel
- er is vrijwel geen bereik
- het is 's nachts rond het vriespunt :-)
