Spontaniteit. Wat is dat?

Ik heb er al eerder over geschreven. Ze hebben het hier uitgevonden. Rules en Regulations. Iets spontaans doen kennen ze niet.
Op Waiheke Island leek het me een leuk idee om in een cafeetje de rugbywedstrijd Nieuw Zeeland - Engeland te kijken. No way. Je moest reserveren en het was uiteraard al vol.
Ook hier in de plaatselijke bioscoop zenden ze wedstrijden van de All Blacks uit. Wel reserveren!
Vandaag is het Halloween.
Daarvoor is een aparte Facebook groep (eerst aanmelden) en moet ieder huis dat wil meedoen zich registreren met plaats en tijd!
Als je bij de Bieb wilt langsgaan met je je apart aanmelden.. 
Tjongejonge...

Gelukkig heeft Mees het allemaal niet door en gaat ie als Weerwolf gewoon langs de deuren: "Trick or Treating"

Waiheke Island

We zijn weer "thuis". We hebben 4 heerlijke dagen gehad. Vanuit onze "bach" konden we de skyline van Auckland in de verte zien.
Sam was vrijdag de hele dag jarig. Dus die is aardig in het zonnetje gezet.
Het weer was die dag best onstuimig. Een open haardje is dan wel heel erg aangenaam. En Mees is natuurlijk opperscouter dus die krijgt 'm wel aan.

Op zaterdagmiddag hebben we geziplined. Dat was echt super. Mees was wat aan de lichte kant en moest telkens met een stok naar binnen worden gehengeld. Hilarisch....

We zijn aan het ziplinen verslaafd geraakt. Ik vrees dat we er eentje vanuit onze slaapkamer zullen moeten maken. Toevallig reden we 's middags ook nog langs de Grote Prijs van Waiheke. Dat hebben we ook mooi nog van dichtbij gezien.

Zondag hebben we gewandeld. Naar het oostelijkste puntje van het eiland (Stony Batter). Vanaf daar kun je Coromendal zien liggen. Als je daar in de buurt bent moet je lunchen en wijn drinken bij Man O' War. Hier komt de hele jetset van Auckland samen. Pfff, wat is het daar mooi. 

Vandaag (hier Labourday) hebben we alweer afscheid moeten nemen van dit prachtige eiland. Maar niet nadat we nog een aardige bushwalk hadden gemaakt.

18 lentes jong

Vandaag is het zover. Een kindje minder en een volwassene erbij. Sam the man is vandaag gewoon 18 jaar geworden.
We vieren het met zelf gemaakte brownies, bijzondere cadeaus en drank (als de 5 in de klok zit). 
Zo dadelijk vertrekken we naar een idyllisch eiland (Waiheke Island). 

Gefeliciteerd gozer!

Rainbows end

Vanuit het niets, vanochtend op weg naar school. Waar staat die pot met goud?

Ginger beer

Op dit moment is er in het Medical Centre geen enkele kiwi dokter werkzaam. Best gek eigenlijk. De artsen die er nu werken komen uit de UK, Nederland (T dus) en een eentje uit Frankrijk. 
Deze laatste (Nicolas) woont bij ons om de hoek en nodigde ons afgelopen zaterdag uit om te komen borrelen/eten.  Leuk... Ik had wel zin in een rode wijn, een baguette en wat escargots.
Nicolas (Nic) en Emmanuelle (Emma) hebben 5 kinderen (je hebt altijd baas boven baas) en ook al heel wat van de wereld gezien (aantal jaren op de Réunion eilanden en Tahiti).
Het was een hele gezellige avond met (tafel)voetbal, bordspelletjes, ukulele en zang.
We aten kip met rijst en appeltaart. Niet heel Frans. En ook de wijn konden we wel vergeten. Nic en Emma drinken geen alcohol. Zouden het wel Fransen zijn? :-)
Dus toen maar aan de ginger beer (0.0%). Ook lekker.

Haere mai

Ik schreef er van de week al over .......... Tuia 250.
We zitten er nu midden in. Ik had van de week op school al een voorproefje gezien en vandaag was de big day.
De ceremonie die vanaf het strand richting het normaliter voor blanken verboden Māori gebied was bijzonder. Een optocht met krijgers en het gewone volk er achteraan. Het heeft wel iets primitiefs. 
In de baai lagen geen 10-tallen boten. Als het er 5 waren dan waren het er veel. En er waren ook geen duizenden mensen op de been. Maar voor hier was het een hele happening. Het gebeurt ook maar één keer in de 250 jaar.

Een replica van de HMS Endeavour in de verte

Het is een beetje jammer dat de rest van de ceremonie in het Māori wordt gesproken. We verstaan er geen bal van. Ik kon alleen "haere mai" verstaan. En als je de taal niet verstaat duurt het allemaal wel een beetje lang. Net als de hāngi die zou worden geserveerd. Ook dat duurde allemaal net ff te lang.
Maar goed, het was prachtig weer, we lagen een beetje te doezelen in het gras met uitzicht over zee op terrein waar je normaal gesproken niet mag komen. Dit nemen ze ons mooi niet meer af.

Tuia 250

Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en dus ook niet bij stilgestaan. Maar sinds we hier zijn ontkomen we er niet aan... Het is dit jaar exact 250 geleden dat James Cook met zijn bemanning aanmeerde en "normale" betrekkingen met de Māori aanging. 
 

Dit wordt met verschillende evenementen door heel Nieuw Zeeland gevierd en deze week is Whitianga aan de beurt. 
Op school is er morgen een Kapahaka Festival "Te Rangatahi o te Kauae Cultural Festival".
Vrijdag a.s. meert er een zgn. Flotilla aan waar tevens een replica van het schip waar James Cook mee voer te bezichtigen is.
Met uiteraard de nodige Māori gewoonten waar onder een Te Pōwhiri en een Hāngi.
Ben je er nog?
Het is allemaal in het Māori. Lekker dan. Ik ben benieuwd.