Back to school

Yeaahhh. Het is voorbij. We komen weer in een ritme. Na 7 weken vakantie gaan de kids weer wat leren. Godzijdank.
Overigens niet allemaal. Men kon het rooster van Y12 en Y13 niet rondbreien en daarom is Marit nog een dagje extra vrij. Ze had tenslotte pas 13 weken vrij. My god, what a country.

Ik schrijf bovenstaande met een glimlach. Ik heb echt genoten van het kroost. Dat is/was ook een van de de redenen dat we hier naar toe zijn gegaan.

Afgelopen weekend hebben we er nog een klein feestje van gemaakt. Hoog op de bucketlist stond toch echt een keertje een kiwivrucht van dichtbij zien en proeven. Dat hebben we in al die keren en al die tijd nog nooit gedaan. Kiwi's groeien hier maar op een beperkt stukje grond rond Tauranga. En laat nu net een (inval)collega van T uit Beverwijk daar in oktober zijn gaan wonen.

Eén+één= drie dus we hebben een supertijd met Lex, Jette en Fiene gehad en konden blijven logeren.
Als kers op de taart hebben we zondagochtend geriverbugged (leuk scrabbelwoord). Wat dat is kun je hier zien.

Raglan

In het vliegtuig naar Auckland vertelde een man mij dat Raglan aan de westkust "de place to be" is om te surfen. Dat heb ik in mijn oren geknoopt.
Ramon heeft het surfen een beetje ontdekt en wilde er dolgraag naar toe. Dus zo gezegd, zo gedaan. We hebben nu nog (steeds) zomervakantie en het is heerlijk weer om te kamperen.
Die vent in het vliegtuig heeft niets teveel gezegd. Wow, wat is de zee hier gaaf en de golven fantastisch.
We hebben het surfen gecombineerd met een bezoekje aan de Nikau caves. Een andere geweldige tip. Heb nog nooit zo veel limestone in de vorm van stalagmieten & stalagtieten gezien. En nog nooit zoveel glowworms...
Ik had ook nog nooit op de laatste dag van januari aardbeien gegeten. En al helemaal niet zelf geplukt. Nu wel :-)

 

Summerconcert

Ik heb me vandaag behoorlijk nuttig gemaakt. Er waren duizenden en duizenden mensen vanuit met name Auckland in Whitianga neergestreken om wat oude rockers uit de jaren '80 voor een hoop geld te zien optreden op het heetst van de dag.
Ik wilde het best een keertje meemaken maar had geen zin om 159 dollar neer te tellen. Wat doe je dan? Juist, je meld je aan als vrijwilliger.
Ik heb zo'n 1000 blikjes Heineken opengemaakt en 500 roseetjes ingeschonken maar hé dit is Nieuw Zeeland dus op een gegeven moment treedt de liquor ban vanzelf in en dan kun je alsnog genieten van het restant.
Dus de Snoes, Mees, Ramon en ik konden Billy Idol bijna aanraken.
T was helaas de pisang. Zij moest de feestgangers beter maken :-(
En Sam? Die loopt binnen en werkt zo'n 50 tot 60u per week.

Didjabringabeeralong

Ik zag laatst een bach in aanbouw waar de fantastische welkomsttekst hing "didjabringabeeralong". Hoe verzin je het. Geweldig!
Men zegt dat het ieder jaar warmer wordt. Ook hier in Whiti lijkt dat het geval. Best lekker als je altijd je sjandals aan kunt en de lange broek al maanden in de kast hangt. 
De kids hebben de 6e week ;-) van de vakantie er op zitten. Deze bestond voornamelijk uit zon, zee, zwemmen in de rivier, bananenboot en dineren in Matarangi.

The Vessel

Ken je dat?
Je kinderen zijn aan het werk en dan opeens sta je voor hun snufferd.
Het overkwam Marit afgelopen zondagmiddag.
Lekker bezig in The Vessel en dan staat daar weer, onaangekondigd, die vervelende vader met z'n camera..... 
#trotsopdeSnoes#jeleeftmaareenkeer#spijtkrijgjevooralvandedingendiejenietonderneemt

Nog een wijntje? Nou nog één dan

Hier een berichtje van Tanja.
Twee weken geleden heb ik mijn moeder afgezet in Auckland. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt en heb voor 2 nachten een hotel geboekt. We hebben heerlijk geshopt en hebben een wijntour gedaan op Waiheke Island, een half uur varen van Auckland. De wijntour was geweldig, echter het was deze dag ronduit koud. Sinds mijn vertrek uit NL had ik het niet meer zo koud gehad…
Uiteindelijk heb ik mijn moeder in haar hotel afgezet waar ze de rest van de groep (waarmee ze gaat reizen) zou ontmoeten. Ze is nu anderhalve week onderweg en heeft het naar haar zin.

Inmiddels weer aan het werk en back to normal.
De twee weken na kerst waren enorm druk. In het dorp kon je over de hoofden lopen en boodschappen doen in de supermarkt was geen goed idee midden op de dag. Een aanzienlijk deel van de toeristen voelde zich niet goed dus bezocht de huisartsenpraktijk. Je kunt gewoon binnenlopen op de praktijk als je denkt medische hulp nodig te hebben. Iedereen wordt gezien door een dokter. Ik heb nog nooit zoveel mosquitobites, buikgriepjes (zonder uitdrogingsverschijnselen), oorpijn en hoestjes zonder koorts gezien. Kortom, een hoop flauwekul.
Maar ook interessante casuïstiek kwam voorbij zoals diverse vishaken verankerd in wangen en vingers, grote hechtwonden en enorm snel groeiende huidtumoren. Nu is de rust weer een beetje wedergekeerd en zijn veel toeristen weer naar huis.
Volgend weekend vindt er echter een festival plaats met een aantal antieke beroemdheden als Anastasia en Billy Idol ;-)
Daar komen tienduizenden mensen op af en raad eens wie er dienst heeft? Juist.
Ben benieuwd!

Ruakaka

We zijn een aantal dagen offline geweest. Marit heeft gekampeerd op het Zuidereiland en wij hebben de tent opgezet anderhalf uur rijden boven Auckland.
In Ruakaka. Samen met Andrew en Maxime hebben we met een torpedo gevist (dat heet Kontiki vissen), de zon zien ondergaan en in zee gezwommen.
En ja, we hebben ook vis gevangen. Met de torpedo ééntje maar met de boot ontelbaar.

Ie is niet mooi? De maan schijnt over de Estuary in Ruakaka