Amelie 2.0

Afgelopen maandag zat onze reis er in Penang op. Het was mooi geweest. We hadden een lange rit voor de boeg. Kota Bahru ligt ruim 350 km richting het Noord Oosten. Het ligt op de grens met Thailand. Men spreekt van de Oost / West snelweg maar ik heb geen middenberm gezien. En ook nauwelijks vangrails. Wel zie je veel palmbomen en rotzooi en auto's. Mijn god wat maken ze er een troep van.
Het was nog steeds offerfeest en het was echt heel druk op de weg. Over de laatste 10 km deden we een uur. De verkeerslichten staan rustig 10 minuten op groen. En 10 minuten op rood. De weg proberen over te steken is een poging tot zelfmoord. En toen kreeg ook de bus kuren. Het lampje van de accu begon te branden :-(
Ik was wel zo verstandig om de motor niet uit te zetten en we hebben het net aan gered. In een kleine 7 uur. Godzijdank... Of misschien toch Allah.
De volgende dag stond in het teken van de auto laten repareren. Eerst de accu en later de V-snaar. Met de nodige telefoontjes naar de Rental Company. Het geeft wel een kick dat het uiteindelijk is gelukt. 
Aan Kota Bahru mis je niet veel. Het is echt extreem islamitisch. Dus drank kun je wel schudden en een beetje normaal restaurant ook.
We hebben uiteindelijk een McDonalds gevonden. Ben nog nooit zo blij met een Big Mac geweest.
In alle hectiek hadden we nog een domper. Mees had z'n telefoon in een Grabtaxi laten liggen. Dat overkomt ons nichtje Amelie ook wel eens. Tja, krijg die maar weer eens terug. Dus weer bellen/mailen en duimen.
En wat wil het geval? De taxichauffeur was door Grab benaderd en stond vanmorgen om 8:30 op de stoep met iPhone.
Taart en bier!  Oh nee dat laatste is lastig.

mazzelpik

We zijn vandaag aangekomen op Redang Island. Dat is een genot! Helaas wel weer veel chinezen. Echt heel veel. Morgen gaan we snorkelen. Tussen de spleetogen.