End of the world

Nieuw Zeeland ligt best wel een beetje ver van de rest van de wereld maar als je hier aangeeft dat je in Whitianga woont dan vindt men dat behoorlijk remote. Het kan uiteraard nog erger. Vandaag zijn we met een tourtje naar het bovenste puntje van dit schiereiland gebracht. Dat heet Stony Bay. Daar hebben we (met ons 6-jes) 10km langs de kust gewandeld richting Fletcher Bay. We hebben er een uurtje of 4 over gedaan. Onderweg zijn we welgeteld 2 mensen tegengekomen.
De wandeltocht was echt adembenemend mooi.
En ook wel fijn, aan de andere kant stond onze gids ons op te wachten. 
Hoe bedoel je end-of-the-world. 

Een impressie

De route van vandaag

X-mas

We hebben wel eens een leukere week gehad. Eerst was er jolijt. Sam en Marit hadden allebei in no-time een parttime baantje in de horeca gevonden en waren al begonnen. Toen belde er een mevrouw van de Westpac bank die bezig was met de bankrekeningen en terloops vertelde dat er in hun visum een klein zinnetje staat dat ze (nog) niet mogen werken.

Arggh...

En dan begint het. Contact met Immigration New Zealand. Onbereikbaar, bureaucratie alom en zo flexibel als een deur. We zijn er uiteindelijk uit. We hebben zojuist een formulier ingevuld en er een schriftelijke verklaring van ons én van school aan toegevoegd. Die moeten samen met het originele paspoort (ik maak geen geintje) per courier naar Auckland worden gestuurd. Dan zijn we 190 dollar lichter en hoeven we maar 23 kalenderdagen te wachten en te bidden voor goedkeuring en hopen dat we het paspoort ooit nog terugzien. Want hoe neem je een paspoort in ontvangst als je geen paspoort hebt?

Anyway, verder gaat alles en komt alles goed. De kids hebben vakantie en een nieuwe step.
T haar eerste weekenddienst zit er ook bijna op. Deze is goed verlopen.
Wel zaten we vrijdagn8 om 5 uur rechtop omdat er een mevrouw van 90+ was gaan hemelen. T heeft geschouwd en is nu ook bekend met dat nodige paperwork. 

Daar moet op gedronken worden

Morgen zijn we vrij en gaan we de Coromendal Coastal Walkway lopen.

Bijna dagelijkse kost. Een prachtige regenboog vlakbij school

 

Zonsopgang op Buffalo Beach om 7:00 's ochtends

En oh ja. Ze zijn niet te laat. Bij the Warehouse, zeg maar de plaatselijk HEMA, is men er al helemaal klaar voor. 

Ik denk dat ik van de week de kerstboom maar ga optuigen

Ratjetoe

Sam en Marit hebben nu een kleine 3! weken vakantie. Een paar dagen eerder dan de andere twee. Om zich voor te bereiden op de exams, die ze niet zullen doen. Betekent dus dat ik overdag met 2 pubers zit opgezadeld. Hmmm. Wat het nog een beetje extra jammer maakt is dat het kutweer is. Ik kan ze er dus niet uitzetten.
Maar goed, we shoppen wat, we bakken wat (en worden moddervet) en luisteren naar de radio. Dat wordt hier om de hoek uitgezonden via Coromendal 95FM. Daar zenden ze alles door elkaar uit. Van Ed Sheeran en Pink tot aan The Final Countdown van Europe. Best leuk. Een beetje nostalgie.

Begin 2020 komen hier nog wat oude lijken aanwaaien. Ook dit is al weer maanden uitverkocht (kaartje kost maar 100 euro p.s.). Ik ga denk ik maar weer scallops ga verkopen :-)

Mufty day

Ik kan me het nog wel herinneren uit Otautau. Ze houden hier van verkleden. Wij niet. Daarom ga ik ook naar zo min mogelijk themafeesten en carnaval geloof ik wel. Ik zag de leaflets al de eerste dag dat we hier aankwamen en d8 toen al. Shit, was Majorie hier maar. Die heeft inspiratie en kan mooi opmaken. Maar ze kwam maar niet.

Om voor één dag nou allemaal zooi te kopen daar ben ik toch de zuinige Hollander voor.
En T bemoeit zich niet met het huishouden. Ook dat nog.
Enfin, met wat capriolen is het toch (weer) gelukt afgelopen dagen.
Sam en Ramon gingen als hun favoriete voetballer. Weten zij hier veel.
Marit was een eenhoorn en Mees leek best wel een beetje op Harry Potter. Hebben we dat ook weer gehad.

Kebab

Wie maakt me los? 
De scallops waren gisteren binnen no-time uitverkocht. Er stond continue een lange rij. Men vond de scallops van de Mercury Bay school het lekkerste van het hele festival. De spiezen met bacon (ze noemen het kebab) waren niet aan te slepen. 
T was Safety Officer en moest erop toezien dat er netjes werd betaald en ik was het doorgeefluik.

Kebab

Op vrijdag hadden de kinderen 40 kilo klaargestoomd maar op de dag zelf is er nog 20 kilo extra geregen en die was dus om 14:00 uur ook op. Toen mochten we zelf het terrein op en aan het bier.

Het festival deed me een beetje aan het "Eerste Deuntje" denken. Om 10:00 uur begon het al. Het was dorstig weer en je kon er niets anders dan alcohol kopen. In tegendeel tot het festijn in Heemskerk werd er om 16:00 geen drank meer geschonken en was het om 17:00 klaar. Beetje vreemd. 

Scallopfestival

Whitianga is een vissersdorp. Een soort Volendam of Urk maar toch ff anders.
Eén van de hoogtepunten is het scallopfestival. Dit is de aftrap van het nieuwe visjaar, zeg maar. Maar laat dit festival nu al maanden uitverkocht zijn.
Hoe kun je hier dan toch bij zijn. Juist. Door via de kookjuf van school je als vrijwilliger aan te melden.

Voor alles is een briefje

Sam, Marit, T en ik gaan morgen bij toerbeurt kaartjes controleren, Oysters openmaken, coquilles bereiden en de witte wijn uitschenken/zelf nuttigen.
Zin in!

Scallop: het lijkt wel een zachtgekookt ei

4 seasons in one day

Je hoort mij niet klagen. De korte broek is aangetrokken en de jas is dan weer uit en dan weer aan. Want blijft het oppassen geblazen. Het kan vrij snel omslaan en als de zon 's avonds verdwijnt (rond uurtje of 6) wordt het gauw frisser.

Klimgeit

Wij hadden gisteren in Aotearoa (het Māori voor Nieuw Zeeland) 4 seasons in one day. Crowded House heeft daar een mooi liedje over gemaakt.