Week van 2/9

De eerste volle week zit er bijna op. Ik kan wel een boek vullen. Dat zal ik jullie besparen. Ik laat het bij wat hoogtepunten:

- het was dinsdag en woensdag kutweer. Het regende en stormde behoorlijk. Dat heeft er ook voor gezorgd dat een bootje in de problemen kwam en schipbreuk leedt. Bij ons voor de deur. Ik heb, met velen, even de ramptoerist uitgehangen 

Er is niet veel van over

- gisteravond heb ik T van het vliegveld in Auckland gehaald. 2,5 uur heen en 2,5 uur terug. Pfff. Hoe bedoel je windy roads. Het stuk hier in Coromendal is 83 km slingeren over een prachtige weg. Maar er komt geen eind aan en je komt geen kip tegen. Moet je niet te vaak doen.
- de school is een groot feest. Ze maken zich hier niet druk. Where is Thomas? Oh he is not here, he will probably come tomorrow. Net als destijds in Otautau maken ze huiswerk op de grond (of niet) en lopen ze op sokken of blote voeten
- het koken blijft geweldig. Ramon weet nu hoe je pasta maakt (altijd handig) en Sam en Marit hebben eerst theorieles gekregen in koffie zetten (een zgn Flat White). Vrijdag gaan ze het in de praktijk uitvoeren.
- Ramon heeft geluk. Zijn klas gaat eind november een week op kamp. De voorbereidingen zijn nu in volle gang: zelf eten meenemen en bereiden, surfpak mee en?
Wij als ouders moeten toestemming verlenen dat er ook met een .177? zal worden geschoten. Hoe gaaf is dat?

wat is een .177?

- Ik dacht dat we een uitzondering waren maar er zitten meer buitenlandse kinderen hier. Andrea (een jongen van net 18) uit Turijn is er. Hij zit bij Marit in de klas, spreekt beroerd Engels en is hier om dat op te vijzelen. Dat geldt ook voor de 15! jarige Lia uit Köln. Ze zit hier tot de kerst in haar eentje, weliswaar bij een gastgezin, puur en alleen om haar Engels te verbeteren.
- Mees vertelde dat een jongetje uit zijn klas tijdens de pauze zeewier eet. En dat dat hartstikke lekker is. We gaan het morgen proberen;)