Het feesthuis naast de praktijk van T nam die oproep iets te letterlijk. In plaats van Stay@home maakten ze er Stayon-the-home van. Stelletje mafkezen.
Vanaf donderdag bestond onze "bubble" uit maar liefst 7 personen. T die tussen de zieke- en gezonde mensen heen en weer stiefelt, Mees en Ramon die noodgedwongen thuis hangen en de Deerne die niet meer mag werken en geen rondje "door town" meer kan lopen. Want alles is dicht. We hebben daarnaast uiteraard nog Sam in zogenaamde self isolation (als 't meneer uitkomt) en Harald, onze nieuwe huisvriend en ikzelf.
Al gauw hadden we een nieuw evenwicht gevonden. We hebben lekker uitgebreid gekookt en spelletjes gedaan. En uitgewaaid op het strand. Maar ook spijkers met koppen geslagen. Harald heeft niet gewacht op een repatriëringsvlucht. Hij is zojuist opgestegen. Morgen is ie in Los Angeles en een dag later in Amsterdam.
Eef is een weekje langer in Nieuw Zeeland gebleven. Met aan het eind de nodige stress en toestanden. Maar we hebben wel (van elkaar) genoten!
De volgende keer zien we elkaar in gewoon Zeeland. Ik kijk er nu al naar uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten